Ang KM64 ay magiging bahagi na ng Pinoy Weekly simula ngayong Setyembre. Maraming salamat sa bumubuo ng PW sa pagbibigay ng espasyo sa aming mga tula.

Himno Ng Apoy Sa Gubat Ng Dilim

CAMBA RAFAL MONTALBAN

Cover and illustration inside by Emil Yap
Introduction by Rogelio Ordóñez

P220 lang

Launch is on the 13th of July
sa PUP.

For more details, ABANGAN.

Download/Print

Sa pinakahuling mga pag-aaral, sinasabing ang memory ng isang goldfish ay umaabot lamang sa tatlong buwan. Ang lahat ng mangyayari pagkatapos ng tatlong buwan ay magiging panibagong mga alaala.

 

Clean slate.

 

Goldfish ka ba?

 

Siyempre, hindi. Pero sa panahon ngayon na nagiging malilimutin ang mga tao sa paligid, nararapat lang na may tumindig para ipaalala ang mga nangyari para tuluyang huwag mabaon sa limot at lumot.

 

Sa okasyon ng ika-isandaang araw ni Noynoy Aquino sa pagka-pangulo ng Pinas, naghahamon ang mga nalimutang mga pangyayari. Naghahamon ang mga bagay na hindi nagawa, naghahamon ang mga binalewala.

 

Naghahamon at nanghahawak ng tenga.

 

Papalag ka ba?

 

Samahan ninyo kaming ipaalala hindi lamang kay Noynoy Aquino ang mga isyung nangyari sa nagdaang tatlong buwan na aksidenteng nakalimutan o deliberately na kinalimutan.

 

Mag-ambag sa

TULAGALAG: 100

 

Itatampok natin sa pamamagitan ng mga tula ang mga bagay at issue na malamang ay hindi mabanggit ni Noynoy sa kanyang pagrereport sa sambayanan.

 

Target natin na mapalahok ang isandaang makata at manunulat sa proyektong ito.

 

Isend lang ang ang ambag sa kilometer64@gmail.com bago matapos ang Setyembre.

 

Ang mga tula ay i-eexhibit sa mismong araw na tatayo sa pulpito si Noynoy Aquino, kakausapin ang sambayanan, sisihin si GMA, hihingi ng dagdag na panahon dahil kulang ang isandaang araw para sa magarbo niyang agenda at sa kanyang muling panghihikayat na tumungo sa Daang Matuwid.

 

ps: habang sinusulat ang note na ito, pinapalabas ang video ni Noynoy na kumakain ng hotdog.

Madaming pangarap si Alex.

 

Maliban sa isang lipunang malaya, hindi natin alam kung kasama sa pangarap na ito ang maipublish ang kanyang solong libro.

Ganito kasi si Alex, sekondaryo yung pansarili. Hindi kagaya ng ilang makata na kinarir na nang husto ang pagtula.

 

Si Alex iba.

Mas una ang pagmumulat.

 

Pangarap man o hindi ni Alex ang solong libro, deserve naman siguro niya na matupad ito.

 

Tulong-tulong tayo.

 

Fundraising para sa UNANG libro ni ALEX REMOLLINO, Fuel Up Bar SEPT 16 [thursday] 7pm Onwards

 

Tickets @ 100 php

 

*special tickets for a fundraising art raffle @ 500 php

 

----

location map link: http://www.facebook.com/profile.php?id=100000870835903#!/photo.php?pid=61965&id=100000870835903&ref=fbx_album

Alexander Martin Remollino

Ako, si Noynoy Aquino,
na lubusang nakatitiyak
na ang mandatong nakuha ko sa huling eleksiyon
ay patunay
na umaasa pa rin ang Pilipino sa pagbabago,
ay nagdedeklara ngayon
na ito ang daang tatahakin natin
tungo sa pagbabago:

Boom tarat tarat
Boom tarat tarat
Sasara ang bulaklak
Bubuka ang bulaklak
Dadaan ang reyna
Ang saya-saya
Boom-tiyaya
Boom-tiyaya
Boom-yeye
Tiyaya
Tiyaya
Tiyaya-boom
Yeye-boom
Yeye-boom
Spageting pataas, pataas nang pataas
Spageting pababa, pababa nang pababa
Spageting pataas, pababa at pataas
Spageting pababa, pataas at pababa
The quick brown fox jumped
Over the lazy dog
In the stream
Over the lazy dog
In the stream
The quick brown fox
Jumped
Monkey, monkey, Anabel
How many the monkey
Did you see?
Tararat
Tararat
Boom boom boom

Ito, mga minamahal kong kababayan
ang daang tatahakin natin
tungo sa pagbabago.

Maraming salamat po.

Alexander Martin Remollino

(kina Atty. Edwin Lacierda, Atty. Ignacio Bunye, Atty. Fernando Barrican, at iba pang nagsilbi bilang presidential spokesperson)

Iba nga ang siyang nagkalat ng putik;
pero pagkatapos, ikaw ang naglinis!

Alexander Martin Remollino

At kanyang tinapos
"ang pamumunong manhid sa mga daing ng taumbayan."
Pero, wala siyang sinabing
ang mga daing ay hahayaan niyang dumapo
sa kanyang mga tainga:
ang tangi niyang sinabi
ay hindi siya magiging manhid sa mga ito.
Kaya't habang nagtatalumpati siya sa Batasang Pambansa,
ang mga raliyista
ay dapat makuntentong kausapin ang mga sarili
sa Quezon Memorial Circle.

Alexander Martin Remollino

At isang krimen na pala
ang magkampo sa harap ng isang "arko ng kapayapaan"
upang hingin ang talagang sa iyo.
Sana, bago padapuin sa kanila ang inyong mga pamalo
ay naisip muna ninyo
na ang mga katawang "humarang" sa Mendiola
ay hindi lang mga tagapaghatid ng pagkain
sa inyong mga hapag:
kabilang din sila sa mga bumibili
ng pampaaralang mga gamit ng inyong mga anak,
ng mga pulseras at kuwintas ng inyong mga asawa't kabit;
ng inyong mga uniporme, medyas, at kalsunsilyo.
Sana, naisip ninyo ang lahat nito
bago ituring na mga kriminal
at padapuan sa inyong mga pamalo
ang mga katawang "humarang" sa Mendiola
upang hingin ang talagang sa kanila.

Itinatak mo na sa iyong noo
ang mga katagang
"kayo ang aking lakas."
Kaya't utang mo sa mga mamamayan
ang di-pagbigo sa pag-asa ng marami
na magsasalin ka ng lakas
sa bayang kaylaon nang nakaratay,
at hindi mo sisipsipin
ang kanilang lakas.

Poetry exhibition ng mga nakalap na tula sa mahigit ilang linggong proyektong Tulagalag.

Makikita at mababasa ito- una, sa Mendiola, kasabay ng vigil ng mga taga Hacienda Luisita sa june 30.

Tapos, maglalagalag papuntang Kalye junkshop gallery. Kung saan magkakaroon din ng konting tulaan, tugtugan at kwentuhan kung kaninong gown sa Aquino sisters ang pinaka-bongga.

Alexander Martin Remollino

(kay Dr. Jose Rizal -- bayani, manggagamot at manunulat)

Nang itaas mo ang bahagi ng belong
nagtatakip sa mga kanser nitong lipunan,
hinubdan mo rin ng dangal
ang walang-dangal na mga prayle't opisyal ng gobyerno
at ang mga alipures nila.
Napaso sila sa pagkakabilad sa araw,
kaya ibinuwal ka sa Bagumbayan.
Ang akala nila,
sa pagbagsak ng iyong bangkay sa lupa
ay muli ring maibababa
ang nakaangat nang bahagi ng belo,
ngunit hindi --
nanatiling nakalantad ang mga kanser
sa sinumang nagnanais
na magmungkahi ng lunas --
kundi man magbusbos.

You let your science flourish
where no one splits atoms
to send cities back to the Stone Age.
Always you were in search of solutions
to the problem
of how humankind can become human.
You did not want to spend your life
"figuring out how to kill people."

Your place in the hall of heroes
is certain,
as certain as quarks exist.

Franco Romeroso*

Nasaan ka sa 3 buwan?
Bakit ang hirap mong kamtin?
Sadya bang ipinagkait
Kalayaan na kaytamis?

Nasaan ka sa 3,160 oras
Na kaybilis na lumipas?
Anino'y di nasilayan
Pilit na tinatakpan

Bakit aming kalayaan
At karapatang pantao
Paboritong yurakan?
Dahil ba kami'y tulisan?

Isang daan at walumpu't
Siyam na libong minuto
Na kaybilis na lumipas
Laging hawak ay ang rehas

Ilang daan pang mga buwan
Ilang libo pang minuto
Ang hihintaying lumipas
Bago kita makatalik?

Ilang daang libong tibok
Ng puso kong sabik sa 'yo
Ang dapat kong malampasan
Para ika'y masilayan?

Ilang milyon na segundo
Ang aking palilipasin
Upang aking makilala
Man lang ang iyong anino?

Kalayaan! Kalayaan!
Bakit di mo kami pinapansin?
Ikaw na siyang kaytamis
Bawat isa'y nagnanais

Ika'y sadyang 'pinagkait
Sa tulad naming nagpilit
Maglingkod sa sambayanan
Sa dukha, at maliliit

Nagdurusa man ngayon
Dahil hindi ka kapiling
Ito ay handang tiisin
Alam kong ika'y darating

Mapait mang naranasan
Nakahanda kong tanggapin
At kung may humaharang man
Sa nakatakdang pagdating

Sambayanan ang bubuwag
Tanikala'y lalagutin
Kalayaan na kaytamis
Tiyak natin na kakamtin!

*Si Franco "Pangcoy" Romeroso ay isa sa tinaguriang "Morong 43," mga manggagawang pangkalusugan sa komunidad na dinakip ng militar at pulisya sa Morong, Rizal noong Pebrero 6 habang nagsasagawa ng pagsasanay. Pinaratangan silang mga kasapi ng New People's Army (NPA) na nag-aaral na gumawa ng mga bomba. Sila'y nahaharap sa mga kasong illegal possession of firearms, illegal possession of explosives, at paglabag sa gun ban ng Commission on Elections (Comelec) noong panahon ng kampanyang panghalalan. May ilang buwan silang ikinulong sa Camp Capinpin sa Tanay, Rizal bago ilipat sa Camp Bagong Diwa sa Taguig.

Franco Romeroso*

Sa bawat araw na lumipas
Hindi maiwasang tumanaw sa labas ng rehas
Manood sa masasayang ibong maya
Katumbas ng ngiti at ligaya

Ngingiti ka sa kanila dahil sila'y malaya
Iisiping sana'y naging ibon kaya
Na sa kalangitan ay malayang nakalilipad
Naghahakot ng dahong panggawa ng pugad

Ngingiti ka sa kanila at mag-iisip
Paano sila nabubuhay at pa'no sinasagip
Ang kanilang buhay at kalayaan
Sa mundong puno ng hirap at pasakit?

Bigla mong maaalala ang iyong katayuan
Sa likod ng mga rehas at malamig na bakal
Titingin sa kaliwa't kanan na kasamahan
Ngingiti sa kanila at makikipagkuwentuhan

Kuya, Ate, kanin, ulam, extra rice
Guwardiyang dumating, agad ngingitian
Hihingi ng tubig na mainit
Upang magkape at sikmura'y mainitan

Good morning, boys!!! sigaw ng kababaihan
Pahiram ng bola!!! sagt ng kalalakihan
Lahat ay nakangiti: oras ng painitan
Pagbalik sa selda, ngiti ay naparam

Muling papanoorin ang kaibigang langgam
Pasan-pasan ang mumo, nalaglag sa platong hiram
Pila-pila sa paglalakad tungo sa isang direksiyon
Biglang guguluhin ang pormasyon at biglang ngingiti sa naging atraksiyon.

Librong binabasa, babasahin nang ilang ulit
Kapag nauta na at nainip
Tatawagin ang katabi, ngingiti nang matamis
Yosi ang kapalit, 11 minuto sa buhay ay nawaglit.

Tatay, Kuya, Ate...kanin, ulam, extra rice
Guwardiyang dumarating, minsan ay sinusungitan
Ayaw kumuha ng masarap na ulam
Dahil pampa-highblood, sa sustansiya'y kulang

Mga ngiti ay biglang makikita sa mga mata
Kapag tinawag ang numero ng may bisita
Walang pagsidlan ang kaligayahang makita
Ang naghihintay at mahal na pamilya

Mga ngiti at kitang-kita kapag kausap sila
May dalang pasalubong at mga balita
Kumusta dito, kumusta doon, laging masigla
Yakap dito, yakap doon, ngiti hanggang tainga

Last 5 minutes!!! sigaw ng guwardiya
Ang bilis naman... angal ng mga pamilya
Mga ngiti ay biglang nawawala
Napapalitan ng lungkot pagbalik sa selda

Dala-dalang pagkain, 'pamimigay sa ibang kasama
Mga walang dalaw; dulot ay ligaya
Biglang ngingiti at magpapasalamat
Sa kasamang nagpadala at nakaalala

Maghapon na naman ang kaydaling lumipas
Naghahabulang butiki ang pampalipas-oras
Habang nakahiga, nakangiti nang maaliwalas
Masayang alaala ng nakalipas sa isip ay nagbabalikwas

Sa isip ay nagtatanong, ano'ng kasasapitan
Sa likod ng mga rehas na bakal?
Paano na ang mga masang pinaglilingkuran,
Ang mga maysakit at mga gawaing naiwan?

Labanan ang inip at maging matatag
Sakripisyo't kahirapan ay laging tanggap
Mapait, mahapdi, mahirap at matamis na ngiti
Tanong sa isip ay nasagot sa likod ng mga ngiti

*Si Franco "Pangcoy" Romeroso ay isa sa tinaguriang "Morong 43," mga manggagawang pangkalusugan sa komunidad na dinakip ng militar at pulisya sa Morong, Rizal noong Pebrero 6 habang nagsasagawa ng pagsasanay. Pinaratangan silang mga kasapi ng New People's Army (NPA) na nag-aaral na gumawa ng mga bomba. Sila'y nahaharap sa mga kasong illegal possession of firearms, illegal possession of explosives, at paglabag sa gun ban ng Commission on Elections (Comelec) noong panahon ng kampanyang panghalalan. May ilang buwan silang ikinulong sa Camp Capinpin sa Tanay, Rizal bago ilipat sa Camp Bagong Diwa sa Taguig.

Alexander Martin Remollino

How many mouths can P10 million feed
in a single sitting?
Up to 250,000 or so.
But they fed it all to the dustbins and toilets
as they pompously paraded floats featuring feats
as real as the claims
in the State of the Nation Addresses
of 2001-2009.